به تو اي هميشه در ياد

                           اي هميشه از تو زنده      

                                     لحظه هاي رفته بر باد

                                                وقتي كه بن بست غربت      

                                          سايه سار قفسم بود

                                   زير رگبار مصيبت               

                        بي كسي تنها كسم بود

             وقتي از آزار پائيز        

برگ و باغم گريه مي كرد

            قاصد چشم تو آمد            

                        مژده ي روييدن آورد

                               به تو نامه مي نويسم           

                                       اي عزيز رفته از دست

                              اي كه خوشبختي پس از تو       

                      گم شد و به قصه پيوست

             اي هميشگي ترين عشق       

  در حضور حضرت تو

             اي كه ميسوزم سراپا        

                      تا ابد در حسرت تو

                               به تو نامه مي نويسم        

                                        نامه اي نوشته بر باد

                             كه به اسمت چو رسيدم     

                       قلمم به گريه افتاد

           اي يارم،روزگارم،گفتني ها با تو دارم

               اي تو يارم،از گذشته يادگارم

به تو نامه مي نويسم           

               اي عزيز رفته از دست

                       اي كه خوشبختي پس از تو   

                               گم شد و به قصه پيوست

                                      در گريز ناگزيرم        

                               گريه شد معناي لبخند

                      ما گذشتيم و شكستيم   

             پشت سر پل هاي پيوند

       در عبور از مسلخ تن      

عشق ما از ما فنا بود

         بايد از هم مي گذشتيم         

                   برتر از ما عشق ما بود

        اي يارم،روزگارم،گفتني ها با تو دارم

                                 اي تو يارم،از گذشته يادگارم

در غربت نياز تو تنها نوايي بودي كه از پشت ديوار شيشه اي قلبم گذشتي و يگانه ناقوس يكساي دلم شدي.براي رسيدن به تو از مرز عشق گذشتم و در فراسوي جاده هاي خيال رؤياي با تو بودن را در ذهنم پروراندم تا به تو بفهمانم:

دوستت دارم.!

تو كه يگانه همسفر تنهايي هايم بودي در غم فراق تو بارها سوز عشق را چشيدم.من كه براي با تو بودن از بودن ها گذشتم و بودنت برايم رؤيايي شد و نبودنت كابوس.كابوس شبهاي فراق تو ذرّه ذرّه وجودم را محو كرد و رؤياي رسيدن در تو شمع راهي شد تا كابوس تو را احساس كنم.گويي قدمهاي نوازشگر تو را در خاك احساس مي كنم.تو كه تنها ياور من بودي و تنها ستارة آسمان دلم،دلي كه براي رسيدن به تو هر لحظه را هزار بار زمزمه مي كند.زمزمه ي لحظه ها تنها نوايي بود كه سكوت دلم را مي شكست و گذشت لحظه ها برايم معناي رسيدن به تو بود.تو كه اسطوره خيال من بودي حال تنديسي شدي از جنس بلور.تنديسي كه بر دلم نشست.تنديسي كه هرگز نخواهد شكست.

با تو حكايت دگر اين دل ما بسر كند

                                               شب سيه قصه را هواي تو سحر كند.

^{دستخطي کـه تـو را عاشـق کرد                   شوخـيِ کاغــذي ماسـت، بخند...}

^{فکر کن دردِ تـو ارزشـمند است                     فکر کن گريـه چـه زيباست، بخند...}

^{صبحِ فردا به شبت نيست که نيست             تـازه انگار کـه فـرداسـت، بخند...}

^{راستـي آنچـه بـه يــادت داديم                     پَر زدن نيست کـه درجاسـت، بخند...}

^{آدمــک نغمــهء آغــاز نخوان                         به خــدا آخــر دنيـاست، بخند....}

آپمو فقط به خاطر شماها که گفتین شاده عوضش کردم.باید منو ببخشید.ولی اگه این آپمو گذاشتم معنیش این نیست که کسی رو درک نمیکنم.

اميدوارم به دل نگرفته باشين.آخه مناسبت داشت.الكي كه نبود.

ولي باشه.چشم.منم دوباره بر ميگردم به همون حالت قبـــــليم.

من ازتون معذرت ميخوام(      )ولي من منظوري نداشتم كه.

حالا واسه اين نظر بدين ببينم تونستم جبران كنم يا نــــــــــــــــــــــه؟

اميدوارم اين دفعه ديگـــــــــــــــــــه ايرادي نداشته باشه.

من از عمرم چه فهميدم؟نفهميدم چه فهميدم

                           همان اندازه فهميدم كه فهميدم نفهميدم........

آبي نگاه تو آئينه ي فرداي من

                                آبي چشمان تو ، زيباترين درياي من

مثل گلهاي غزل مثل كبوتراي عشق

                               غرق شادي ميشود با ياد تو رؤياي من

نوبهار زندگي يك فصل از لبخند توست

                              خنده ات را دوست دارم ، اي گل زيباي من

كاش ميشد زندگي را ، عشق را ، احساس را

                              هديه مي دادم به تو اي عشق بي همتاي من

          هديه مي دادم به تو اي عشق بي همتاي من

فكر كردم زندگي را ميتوان تسخير كرد

تا هميشه شاد بود و غصّه را تحقير كرد

فكر كردم ميتوان رنگ سياهي را نديد

راه غم را بست و تنها خنده را تصوير كرد

آرزو مانند دريا ، من فقط يك قطره ام

پس چرا اين زندگي يك قطره را تبخير كرد؟!!!!!!!!

دستهاي مهربانت بين ما پل مي زند

                              لحظه اي كه مي شوي تصويري از فرداي من

با حضور گرم تو خورشيد معنا مي شود

                                 ياد تو آرامش هم روز و هم شبهاي من

قلب من همچون كويري تشنه لب جوياي توست

                                 با تو بودن بهترين گلواژه ي نجواي من

كاش ميشد در كنارت عشق را تعبيركرد

                                 اي طلوع جاودان زندگي ، زيباي من

              اي طلوع جاودان زندگي زيباي من

در عالم عشق اولین دیدار                                     

                                                   در خاطره چون بهار می ماند

تابستان گرمی تمنّاهاست                                      

                                                    پائیز به انتظار می ماند

آن روز که سردی زمستان آید                                  

                                                     ما را به فراق یار می ماند

وز ما چون زمان عاشقی بگذشت                        

                                                     افسانه به روزگار می ماند